Kienpointner, Μanfred (1997). On the art of finding arguments. What ancient and modern masters of invention have to tell us about the «ars inveniendi». Argumentation 11, 225-236

On the Art of Finding Arguments: What Ancient and Modern Masters of Invention Have to Tell Us
About the ‘Ars Inveniendi’
MANFRED KIENPOINTNER

ABSTRACT: This paper deals with what has been called “ars inveniendi” (‘art of finding’) in antiquity, medieval and early modern times. A survey of different techniques of finding
tenable and relevant arguments is presented (among them, the Topical tradition, Status theory, Debate theory, Encyclopedic systems, Creativity techniques). Their advantages and disadvantages
are critically compared. It is suggested that a mixture of strategies of finding arguments should be used. Finally, a few remarks showing the relationship beween the strategies
of finding arguments and creativity in general are given.
KEY WORDS: Ancient rhetoric, art of finding, ars inveniendi, brainstorming, creativity, debate theory, encyclopedic systems, invention, Lasswell formula, status theory, topical
tradition
1. GENERAL REMARKS
In this paper I want to present and discuss several techniques for finding arguments. More particularly, I shall deal with what has been called ‘ars
inveniendi’ (‘art of finding’) in antiquity, medieval and early modern times. As far as terminology is concerned, I am going to use ‘argument’ in a rather
narrow sense: according to this usage, an argument is a statement brought forward to confirm or attack a controversial claim. Of course, during the finding process we are not looking for all conceivable
arguments in that sense, but only for plausible ones. A plausible argument is a statement which is both tenable and relevant (cf. Naess, 1975,
p. 144). Different techniques of finding arguments impose more or less restrictive requirements on arguments as to their tenability and relevance.
Some require very strong restrictions (e.g. the arguments must be true and…

Εγγλέζου Φωτεινή (2016). Διαχρονική διάσταση της παιδαγωγικής θεώρησης της αντιλογίας

Περίληψη
Στόχος της εισήγησης είναι η διαχρονική ανάδειξη της παιδαγωγικής διάστασης της
αντιλογίας. Η μελέτη επισημαίνει ότι από την αρχαιότητα έως σήμερα η αντιλογία,
σε επίπεδο εκπαιδευτικής θεωρίας και πράξης, συνέβαλε στην καλλιέργεια του δί-
πλευρου τρόπου σκέψης και της εκφοράς αντικρουόμενων επιχειρημάτων σχετικά με
ποικίλα θέματα. Αυτό το διακριτό γνώρισμα καθιστά την αντιλογία ένα πολυδύναμο
παιδαγωγικό εργαλείο, παρά τις όποιες αρνητικές κριτικές έχουν διατυπωθεί σχετικά
στο πέρασμα των αιώνων. Μέσα από τη σύγχρονη εφαρμογή της, τα ρητορικά διδάγ-
ματα της σοφιστικής παιδαγωγικής, του Κικέρωνα, του Κοϊντιλιανού και άλλων ρη-
τοροδιδασκάλων επικαιροποιούνται. Η αντιλογία συσχετίζεται με την καλλιέργεια
του κριτικού γραμματισμού και της κριτικής σκέψης, την αποτελεσματικότερη λήψη
αποφάσεων, τη βελτίωση επικοινωνιακών δεξιοτήτων σε προφορικό και γραπτό επί-
πεδο. Επίσης, η παιδαγωγική αξία της κρίνεται καθοριστική για την πολιτική διαπαι-
δαγώγηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας στο σύγχρονο κοινωνικοπολιτικό
γίγνεσθαι. Τέλος, η διαχρονική θεώρηση της παιδαγωγικής διάστασης της αντιλογίας
εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο μελέτης της ρητορικής παιδείας και της απόπειρας
αποτελεσματικής αναπροσαρμογής και εισαγωγής της στη σύγχρονη εκπαιδευτική
πράξη.
Λέξεις-Κλειδιά: αγώνες λόγου, αντιλογία, αγώνες λόγου, επιχειρηματολογία, ρητο-
ρική παιδεία
Εισαγωγή
Στο ξεκίνημα μιας εισήγησης σχετικής με την παιδαγωγική διάσταση της τεχνικής
της αντιλογίας, ως παρουσίασης αντίθετων επιχειρημάτων για το ίδιο θέμα, εύλογα
γίνεται αποδεκτή, ως φυσική απόρροια του εξεταζόμενου θέματος, η διατύπωση ενός
ζεύγους αντιθετικών ερωτημάτων, όπως των ακόλουθων: η εφαρμογή της αντιλογίας,…